بخش سوم شبهای قدر و تقدیر مدیریتی

[بخش سوم: شب‌های قدر و تقدیرِ مدیریتی]
اصل ۲۵۲۱: شب قدر، شبِ بیداریِ چشم نیست، شبِ بیداریِ «عقل» و «وجدان» است.
اصل ۲۵۲۲: الغوث الغوث یعنی: خدایا پناه می‌برم به تو از شرِ مدیرانی که با نامِ تو، نانِ مردم را آجر کردند.
اصل ۲۵۲۳: قرآن به سر گرفتن، بی‌فایده است اگر «قرآن» را سرلوحه‌ی بخشنامه‌ها قرار ندهید.
اصل ۲۵۲۴: تقدیرِ یک ملت در شب قدر نوشته می‌شود، اما اجرای آن به دستِ مسئولین است؛ با تنبلی، تقدیرِ خوب را خراب نکنید.
اصل ۲۵۲۵: گریه کردن در شب احیا برای گناهانِ شخصی خوب است، اما گریه برایِ «ترکِ فعل»های مدیریتی واجب‌تر است.
اصل ۲۵۲۶: توبهٔ مسئولِ خطاکار، استعفاست؛ نه فقط دو رکعت نمازِ حاجت.
اصل ۲۵۲۷: در شب قدر، فرشتگان نازل می‌شوند؛ وای به حالِ اداره‌ای که در آن شیاطینِ رانت‌خوار پشتِ میز نشسته‌اند.
اصل ۲۵۲۸: «خلصنا من النار» یعنی خدایا ما را از آتشِ تورم و فقر که حاصلِ بی‌تدبیری است، نجات بده.
اصل ۲۵۲۹: احیایِ واقعی، احیایِ کارخانه‌های تعطیل‌شده است؛ این ثوابش از هزار شب نمازِ شب بیشتر است.
اصل ۲۵۳۰: شب بیست و یکم، شبِ شهادتِ عدالت است؛ مبادا ما قاتلِِ دوباره‌ی علی(ع) باشیم با ظلم‌های کوچک‌مان.

اصل ۲۵۹۱: زکاتِ میزِ ریاست، خدمتِ بی‌منت است.
اصل ۲۵۹۲: زکاتِ ثروت، اشتغال‌آفرینی است.
اصل ۲۵۹۳: زکاتِ علم، افشاگریِ علیه فساد است.
اصل ۲۵۹۴: زکاتِ قدرت، گرفتنِ دستِ ضعیف است.
اصل ۲۵۹۵: زکاتِ آبرو، خرج کردن برای مظلوم است.
اصل ۲۵۹۶: زکاتِ قلم، نوشتنِ حقیقت است (مثل همین متن).
اصل ۲۵۹۷: زکاتِ جوانی، جهادِ در راهِ خداست.
اصل ۲۵۹۸: زکاتِ شجاعت، نترسیدن از کدخداست.
اصل ۲۵۹۹: زکاتِ پیروزی، بخشش است (مگر در برابرِ مفسد).
اصل ۲۶۰۰: و پایانِ صد اصلِ اول: یا علی گفتیم و عشق آغاز شد؛ یا علی گوییم تا عدل آغاز شود.
✍️ به قلم:  بهرام محمدی
🏛 دکترینِ حَـد | اتاق استراتژیِ حق  نه قدرت
@bmlimit