من از آرامش ِ قلبش دلی چون آسمان دارم

من از آرامش ِ قلبش دلی چون آسمان دارم
و از انشایش ِ چشمش پل ِ رنگین کمان دارم
هزاران سال ِ نوری هم اگر دورند دستانش_
ز روح ِ با وفایش بالهایی در زمان دارم
قلم از وصف ِ زیبایش به تنگ آمد نمی داند _
که من هم از صدای ِ خنده اش اصرار ِ جان دارم
همیشه موج ِ افکار ِ بلندش را خریدارم و از امروز_
به سوی هرچه زیبایست رهی بر بیکران دارم