پر زد نشست کفتر شعرم به بام تو

پر زد نشست کفتر شعرم به بام تو
وقتی رسید قافیه هایم به نام تو

جا خورده است شعر و غزل از مقام تو
ارباب دومی و دو عالم غلام تو

اول امام زاده ی عالم حسن سلام
راه نجات عالم و آدم حسن سلام

ابن السحاب و زاده ی دریا چه گوهری!
خورشید هستی و کرمت ذره پروری

از درک شعر و مرثیه ها هم فراتری!
ارباب اگر تویی چه کنم غیر نوکری؟

بی دفتر و حساب، کریمانه می دهی
ساده، بدون قصر و کرمخانه می دهی

دستان بخشش و کرمت سبز یا حسن
صاحب لوایی و علمت سبز یا حسن

زهرا نژادی و قدمت سبز یا حسن
یک روز می شود حرمت سبز یا حسن