نازنینم

نازنینم

سخاوتت را دوست دارم...
مثڸ آفتاب می مانی،
گرمی،
مهربانی،
با گذشتی...
دور ایستاده ای،
امّا محبتت گرمم می ڪند...
از اینجا ڪه مڹ"قنوت"بسته ام
تا آنجا ڪه تو به مهربانی "قیام" ڪرده ای
یڪ "سلام" فاصله است...
سلام می ڪنم و
سلامتی و سربلندی برایت می طلبم
و سایہ خشنودی خدا...
تو هم برایم دعا ڪڹ،
ڪه دلماڹ هردو
نیازمند اجابت های قشنگ خداست...