تو مرا آزردی...

تو مرا آزردی...
که خودم کوچ کنم از شهرت
تو خیالت راحت...
میروم از قلبت
میشوم کورترین خاطره در شبهایت
تو به من میخندی
و به خود میگویی:
باز می آید و میسوزد ازین عشق ولی...
برنمیگردم؛نه
میروم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد
عشق زیباست حرمت دارد
چه کسی میداند؟
که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی!!
چه کسی میداند؟
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی!!
پیله ات را بگشا
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی