فیبرهای موجود در مغز بیماران پارکینسون در رودههایشان نیز
فیبرهای موجود در مغز بیماران پارکینسون در رودههایشان نیز یافت میشود
برخی از این موشها در قفس عادی و غیر استریل و برخی دیگر در محیط استریل و عاری از میکروب پرورش یافتند. موشهایی که در قفسهای عاری از میکروب پرورش یافتند، علائم نقصان حرکتی و فیبرهای سمی کمتری در مغزشان به نمایش گذاشتند، اما در آنهایی که در قفس غیر استریل پرورش یافتند، طبق انتظار، علائم پارکینسون نمایان شد.
با درمان از طریق آنتیبیوتیک، نشانههای موشهای محیط غیراستریل تخفیف یافت؛ به این معنی که چیزی در میکروبیومشان در تشدید نشانهها موثر است. در نهایت، تیم محقق، باکتریهای بیماران انسانی پارکینسونی را به موشهای عاری از جرم تزریق کردند. پس از این، دوره زوال ابتلای این موشها بشدت تشدید شد. در حالی که باکتریهای روده گرفته شده از انسانهای سالم چنین تاثیری نداشت. تیموتی سمپسون از اعضای تیم میگوید: «اینجا بود که گفتیم یافتیم! موشها از نظر ژنتیک عین هم بودند و تنها تفاوت در بود یا نبود باکتری روده بود. تقریبا مطمئن بودیم که باکتریهای روده در تنظیم علائم پارکینسون، نقش اساسی و حتی حیاتی دارند.»
هنوز راه تا حصول نتیجه دراز است، اما اگر این برداشتها باز هم تکرار شود، رویکرد درمانی جامعه پزشکی را دگرگون خواهد کرد. فرصتها برای مقابله با این بیماری بسیار خواهد بود. البته گفتنی است هر نتیجهای از موشها بگیریم، قابل تعمیم به انسان نیست. ممکن است عوامل دیگری در بیماری انسان دخالت داشته باشد. برخی بررسیهای دیگر، بودن در معرض برخی آفتکشها را موثر میداند. گروه محقق قصد دارد با تحلیل میکروبیومهای به دست آمده از روده مبتلایان، به این پی ببرد که کدام میکروبها در آسیب پذیر کردن بیماران بیشترین نقش را ایفا میکنند. در این صورت ممکن است دانشمندان بتوانند پیش از نمایان شدن علائم و آسیب رسیدن به مغز، بیماری را شناسایی کنند. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله ی Cell منتشر شده است.
برخی از این موشها در قفس عادی و غیر استریل و برخی دیگر در محیط استریل و عاری از میکروب پرورش یافتند. موشهایی که در قفسهای عاری از میکروب پرورش یافتند، علائم نقصان حرکتی و فیبرهای سمی کمتری در مغزشان به نمایش گذاشتند، اما در آنهایی که در قفس غیر استریل پرورش یافتند، طبق انتظار، علائم پارکینسون نمایان شد.
با درمان از طریق آنتیبیوتیک، نشانههای موشهای محیط غیراستریل تخفیف یافت؛ به این معنی که چیزی در میکروبیومشان در تشدید نشانهها موثر است. در نهایت، تیم محقق، باکتریهای بیماران انسانی پارکینسونی را به موشهای عاری از جرم تزریق کردند. پس از این، دوره زوال ابتلای این موشها بشدت تشدید شد. در حالی که باکتریهای روده گرفته شده از انسانهای سالم چنین تاثیری نداشت. تیموتی سمپسون از اعضای تیم میگوید: «اینجا بود که گفتیم یافتیم! موشها از نظر ژنتیک عین هم بودند و تنها تفاوت در بود یا نبود باکتری روده بود. تقریبا مطمئن بودیم که باکتریهای روده در تنظیم علائم پارکینسون، نقش اساسی و حتی حیاتی دارند.»
هنوز راه تا حصول نتیجه دراز است، اما اگر این برداشتها باز هم تکرار شود، رویکرد درمانی جامعه پزشکی را دگرگون خواهد کرد. فرصتها برای مقابله با این بیماری بسیار خواهد بود. البته گفتنی است هر نتیجهای از موشها بگیریم، قابل تعمیم به انسان نیست. ممکن است عوامل دیگری در بیماری انسان دخالت داشته باشد. برخی بررسیهای دیگر، بودن در معرض برخی آفتکشها را موثر میداند. گروه محقق قصد دارد با تحلیل میکروبیومهای به دست آمده از روده مبتلایان، به این پی ببرد که کدام میکروبها در آسیب پذیر کردن بیماران بیشترین نقش را ایفا میکنند. در این صورت ممکن است دانشمندان بتوانند پیش از نمایان شدن علائم و آسیب رسیدن به مغز، بیماری را شناسایی کنند. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله ی Cell منتشر شده است.
- ۱.۳k
- ۰۹ دی ۱۳۹۶
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط