مَن چه خوشبین بودَم همه اش رویآ بود و خُدا می دانَد سادِگ

مَن چه خوشبین بودَم همه اش رویآ بود و خُدا می دانَد سادِگی از تهِ دلبَستگی اَم پِیدا بود