نازنیـــــن چشــم تمنــای مــــرا یـــادت هست

نازنیـــــن چشــم تمنــای مــــرا یـــادت هست
روز تشیــــیع دلــــم حال و هـــوا یــادت هست
بهـــت چشــــمان مـــن آن روز تماشـایی بــــود
تو که می رفتی و من مانده به جا یادت هست
بدتــــرین حادثـــه ی قــرن دلــــم رفتــــن توست
تو کـــه تاریــخ همین واقعــــه را یـــــادت هست
بعــــد تو چهــره ی من آگهــــــــی ترحــیم است
بعــد تو مـــرده ام امـــا تو کجـــا یـــادت هست
روح آواره ی مـــن دربـــه در خاطـــــره هـــاست
راستـــی ذره ای از خاطــــــره ها یادت هست...