پنجره‌ای رو به امام مهربانی ‌ها

پنجره‌ای رو به امام مهربانی ‌ها

وقتی صحن عتیق (انقلاب) در دوره صفوی
و با طرح «شیخ بهایی» ساخته شد ،
«ملا محسن فیض کاشانی» که حکیم ، فیلسوف ، عارف و شاعر آن دوره بود ،
پیشنهاد داد برای کسانی که به هردلیل نمی توانند وارد حرم مطهر شوند و کنار ضریح بایستند ،
فضایی طراحی شود که بتوانند در نزدیک ترین فاصله از ضریح مطهر ، بایستند و بتوانند ضریح امام رضا (ع) را ببینند و زیارتنامه بخوانند.
بنابراین پنجره‌ای فولادی در محلی که مشرف به ضریح مطهر بود نصب شد و از آن به بعد به «پنجره فولاد» معروف شد .

اولین پنجره فولاد ، پنجره‌ای نسبتا کوچک از جنس فولاد بود و در نزدیک‌ترین مکان ممکن به ضریح مطهر رضوی، در صحن انقلاب اسلامی (عتیق) قرار گرفت تا اشخاصی که به خاطر عذر شرعی و یا موارد مشابه، از رفتن به کنار ضریح معذورند، بتوانند از پشت این پنجره که ضریح مطهر از داخل شبکه‌های آن پیداست، زیارت‌نامه بخوانند و با امام رضا(ع) درددل کنند .