به این امید پریدیم که ، پری داریم

به این امید پریدیم که ، پری داریم
که آسمان بلند رهاتری داریم

به این امید به دریا زدیم ، بی پروا
که بعد دغدغه ی موج ، بندری داریم

هزار مرتبه اهریمن اتفاق افتاد
تبر به شانه، که باغ صنوبری داریم

و باز خالی ِدستانمان گره خوردند
به این خیال ، که در مشت خنجری داریم

چقدر پنجره دیوار شد و دلبستیم
به این که در تن دیوارها ، دری داریم

نشسته ایم عبث، روبروی شعر و قلم
وقصد دفتر صد برگ دیگری داریم