بودن باکسی که دوستش نداری

بودن باکسی که دوستش نداری
و
نبودن با کسی که دوستش داری
همه اش رنج است
پس
اگر همچون خود نیافتی
مثل خدا
تنها باش
و
اگر یافتی
انرا چنان حافظ باش
که گویا جزءی از وجودتوست!!!.....


کسی که برایت آرمش بیاورد..
مستحق ستایش است!
انسانها را
در زیستن بشناس
نه در گفتن...
در گفتار همه آراسته اند...