بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت اول :
حضرت امام زین العابدین، علی بن الحسین علیه السلام :
اللَّهُمَّ إِنَّكَ مَنْ وَالَيْتَ لَمْ يَضْرُرْهُ خِذْلَانُ الْخَاذِلِينَ، وَ مَنْ أَعْطَيْتَ لَمْ يَنْقُصْهُ مَنْعُ الْمَانِعِينَ، وَ مَنْ هَدَيْتَ لَمْ يُغْوِهِ إِضْلَالُ الْمُضِلِّينَ - بار إلها! هر که را تو سرپرستی نمایی و یاری دهی، اقدام خوار کنندگان برای خوار کردنش، زیانی به او نمی رساند و هر که را تو عطا کنی، ممانعت کردن منع کنندگان از او نمی کاهد؛ و هر که را تو هدایت فرمایی، اقدام گمراه کنندگان برای گمراه کردنش او را به گمراهی دچار نسازد.(فراز 12)
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ امْنَعْنَا بِعِزِّكَ مِنْ عِبَادِكَ، وَ أَغْنِنَا عَنْ غَيْرِكَ بِإِرْفَادِكَ، وَ اسْلُكْ بِنَا سَبِيلَ الْحَقِّ بِاِرْشَادِكَ -پس بر محمّد و آلش صلوات رحمت فرست و به عزّتت، ما را از شرّ بندگانت باز دار و به عطایت، از غیر خود بی‌نیاز کن و به هدایتت، ما را به راه حق ببر.(فراز 13)
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْ سَلَامَةَ قُلُوبِنَا فِي ذِكْرِ عَظَمَتِكَ، وَ فَرَاغَ أَبْدَانِنَا فِي شُكْرِ نِعْمَتِكَ، وَ انْطِلَاقَ أَلْسِنَتِنَا فِي وَصْفِ مِنَّتِكَ - بار إلها! بر محمّد و آلش صلوات رحمت فرست و سلامت دل‌های ما را در توجّه به بزرگی‌ات، و آسایش بدن هایمان را در شکر نعمتت، و گشوده شدن زبانمان را در وصف عطایت، قرار ده.(فراز 14)
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ، وَ هُدَاتِكَ الدَّالِّينَ عَلَيْكَ، وَ مِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ - خداوندا! بر محمّد و آلش صلوات رحمت فرست و ما را از دعوت کنندگانی که به سوی تو دعوت می کنند و راهنمایانی که به جانب تو، به دلالت بندگان برمی‌خیزند، و از ویژۀ بندگانت که در پیشگاه حضرتت اختصاص به تو دارند، قرار ده؛ ای ارحم الرّارحمین.(فراز 15)
شرحی مختصر :
اصل اول :
دعا، خواندن خداوند منّان و خواستن از اوست، لذا همانگونه که در مخاطب قرار دادن بزرگان، ابتدا به مقام آنها اشاره می شود،خواندن خداوند سبحان نیز باید با حمد و ثنا و تعظیم او آغاز شودو البته نیکوتر آن است که تعظیم او، متناسب با دعا باشد؛چنان که اگر کسی رزق بخواهد، یا رازق می‌گوید، و اگر کسی مغفرت بخواهد، یا غفار می‌گوید؛ و اگر کسی رحمت واسعه وجودبخشی همه جانبۀ او را بخواهد، او را یا ارحم الرّاحمین می‌خواند.(ادامه دارد...)
قسمت اول :
حضرت امام زین العابدین، علی بن الحسین علیه السلام :
اللَّهُمَّ إِنَّكَ مَنْ وَالَيْتَ لَمْ يَضْرُرْهُ خِذْلَانُ الْخَاذِلِينَ، وَ مَنْ أَعْطَيْتَ لَمْ يَنْقُصْهُ مَنْعُ الْمَانِعِينَ، وَ مَنْ هَدَيْتَ لَمْ يُغْوِهِ إِضْلَالُ الْمُضِلِّينَ - بار إلها! هر که را تو سرپرستی نمایی و یاری دهی، اقدام خوار کنندگان برای خوار کردنش، زیانی به او نمی رساند و هر که را تو عطا کنی، ممانعت کردن منع کنندگان از او نمی کاهد؛ و هر که را تو هدایت فرمایی، اقدام گمراه کنندگان برای گمراه کردنش او را به گمراهی دچار نسازد.(فراز 12)
فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ امْنَعْنَا بِعِزِّكَ مِنْ عِبَادِكَ، وَ أَغْنِنَا عَنْ غَيْرِكَ بِإِرْفَادِكَ، وَ اسْلُكْ بِنَا سَبِيلَ الْحَقِّ بِاِرْشَادِكَ -پس بر محمّد و آلش صلوات رحمت فرست و به عزّتت، ما را از شرّ بندگانت باز دار و به عطایت، از غیر خود بی‌نیاز کن و به هدایتت، ما را به راه حق ببر.(فراز 13)
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْ سَلَامَةَ قُلُوبِنَا فِي ذِكْرِ عَظَمَتِكَ، وَ فَرَاغَ أَبْدَانِنَا فِي شُكْرِ نِعْمَتِكَ، وَ انْطِلَاقَ أَلْسِنَتِنَا فِي وَصْفِ مِنَّتِكَ - بار إلها! بر محمّد و آلش صلوات رحمت فرست و سلامت دل‌های ما را در توجّه به بزرگی‌ات، و آسایش بدن هایمان را در شکر نعمتت، و گشوده شدن زبانمان را در وصف عطایت، قرار ده.(فراز 14)
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْنَا مِنْ دُعَاتِكَ الدَّاعِينَ إِلَيْكَ، وَ هُدَاتِكَ الدَّالِّينَ عَلَيْكَ، وَ مِنْ خَاصَّتِكَ الْخَاصِّينَ لَدَيْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ - خداوندا! بر محمّد و آلش صلوات رحمت فرست و ما را از دعوت کنندگانی که به سوی تو دعوت می کنند و راهنمایانی که به جانب تو، به دلالت بندگان برمی‌خیزند، و از ویژۀ بندگانت که در پیشگاه حضرتت اختصاص به تو دارند، قرار ده؛ ای ارحم الرّارحمین.(فراز 15)
شرحی مختصر :
اصل اول :
دعا، خواندن خداوند منّان و خواستن از اوست، لذا همانگونه که در مخاطب قرار دادن بزرگان، ابتدا به مقام آنها اشاره می شود،خواندن خداوند سبحان نیز باید با حمد و ثنا و تعظیم او آغاز شودو البته نیکوتر آن است که تعظیم او، متناسب با دعا باشد؛چنان که اگر کسی رزق بخواهد، یا رازق می‌گوید، و اگر کسی مغفرت بخواهد، یا غفار می‌گوید؛ و اگر کسی رحمت واسعه وجودبخشی همه جانبۀ او را بخواهد، او را یا ارحم الرّاحمین می‌خواند.(ادامه دارد...)
- ۱.۶k
- ۳۰ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
