دربین همه ارتباطاتمان تجربه میکنیم،ضربه هایی که دروجودمان

دربین همه ارتباطاتمان تجربه میکنیم،ضربه هایی که دروجودمان،برای حسادت کینه وبدی شرارت اطرافیان زخم به جاگذاشته است. اولین ضربه از خود خانواده ماست.جایی که اولین کانون عشق است.درد رنج بی آبرویی را سهم بزرگان کرده اند،اما بزرگانی که سایه سر،دیگری هستنده

هبچ گاه کوچک نمیشوند،خداوند در دل ماریشه زد،وثمر ورشد ما ابدیست،جایی که خداوند باماست،بزرگ همچون پیری دانایی است که کوچک نمیشودهمه بانیکی قلب‌های ما باعشق مهربانی ماجان گرفتندورفتندومهم تراین است که خوبی ها راحرام کردند،تاخود وبی وفاییشان پنهان بماند