غم غروب محبت،چقدرسنگین است!؟

غم غروب محبت،چقدرسنگین است!؟
که چشم های تو،آذین به اشکِ خونین است

توبرگذشته ی شیرین،چه تلخ می گریی!
ولیک،گریه ی تلخت،چوشهد،شیرین است

خزان به گلشن حسنت رسیده است اما
هنوزشاخه ی زیبایی ات ،گل آذین است

گل خیال تودرسینه ام نخواهدمٌرد
اگرچه پنجه ی این روزگار،گلچین است

چگونه دل کَنم ازدشتِ سبزِخاطره ها؟
شکوفه زارمحبت،همیشه رنگین است

میانِ دیده وابرو،نشانه میجویم!
نشانِ گمشده،اینجاست،آنِ من،این است

نگاه کن دل درمانده ی مرادریاب
که درپیاله ی چشمت،شرابِ تسکین ا