{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

همه ی ما کشاورزیم

همه ی ما کشاورزیم...

هر روز صبح که از خواب بر می خیزیم، بذری را در مزرعه ی دلمان می کاریم،
و به اندازه ی همت مان به آن آب می دهیم...
بعد بذر ما و همت مان در پرتو مرور زمان رشد می کند و ما به فصل برداشت می رسیم.

راستی شما چه بذری را در مزرعه ی دلتان کاشته اید؟

تشخیص دادنش چندان سخت نیست، کافیست به آنچه امروز برداشت می کنید،
نگاهی بیندازید تا ببینید که حاصل دسترنجتان،
میوه ی بذر امید و آرامش، بوده و یا ناامیدی و ترس..!

از امروز کشاورز امید و آرامش باش،
و تنها این بذر را در دل خود و اطرافیانت بکارید...
دیدگاه ها (۲)

یک نفر باید باشد که...بدون ترسِ ِ هیچگونه قضاوتی برایش همه چ...

آدم وقتی پیر میشود تازه می فهمد که باید بیشتر ببیند بیشتر نف...

آدمها....گاهی در زندگی ات می مانند!گاهی در خاطره ات!آن ها که...

کتاب "جای خالی سلوچ" محمود دولت آبادی را ورق میزدم.جایی از ک...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط