آشنایی بابرخی کلمات وواژگان کوردی که نسل جدید ازآن استفاد
آشنایی بابرخی کلمات وواژگان کوردی که نسل جدید ازآن استفاده نمیکنن وشاید استفاده ازآن را بی فرهنگی تلقی کنن امیدواریم زبان مادری نیاکانمان ب فراموشی نسپاریم
مه دوه ق = آشپزخانه - مه دوق = آشپزخانه
تانچه= دیگ بزرگ
خوانچه = سطل
گنالدان = سطل آشغال
دەوری=بشقاب
کوچله = جام
چیه ریک= تاریک
بش = تقسیم
هاو بش= مشترک
کوت= نصف
گولوب = لامپ
ئاسن = آهن
ئەل وژانن = انتخاب
زقه م = سرما
تڵەکه= کمد
بان گلان = غلطک
قواڵتگ= صبحانه
وی ژن= الک
هەڵەکوت=چکش چوبی
ناومیره گان= شاسی مشک
میەخ سگه = سمبه
بزمار = میخ بزرگ
بزبو = زنبور کوچک
ئرەبانە=فرغون
قایوش = چرم خر
بورناقه = حفره داخل بینی
قاچ= پا
زەکام=سرما خوردگی
هەپ=قرص
چۆڵ=خالی
دا گرتن = پر کردن
کوگرتن = جمع کردن
نواله = لقمه بزرگ
پڵە خرت= پاره سنگ
درزی مچیر = نخ و سوزن
سخمه = جلیقه بزرگ
ناوپلکانه= آش رشته
ئەتر= وسیله نقلیه
که رکول = مارتیغال
ریچلەک = جدو آباد
بوور =قهوەای
فالەی= کار بدون مزد
توپان = فوتبال
میژگ = مغز
بزن مژک = بزمچه
مازگ = پشت
پیران= شیشه چراغ دستی
رهتی = قیف
هرنگ = راه نفس
توک کەوڵ= پوست
ئنتریک = تحریک
چمنده فر= قطار
خراو خاپور = نیست و نابو
هاتەی= شاید
مه رک=آرنج
چرمگ=سفید
نسل ما به راحتی پشت پا زد به اصالت و ادبیات کرد بودنمان،کم کم فراموش کردیم که نسل قبل از ما چگونه صحبت می کردند امروز کار را به جائی رسانده ایم که دیگر استفاده از این کلمات برای ما یه جورایی خجالت آور شده اند آری از اصالت خویش فرار کردیم چون هیچگاه نخواسته ایم که فرهنگ ما غالب باشد یاگسترش یابد، حفظ زبان مادریمان را بی فرهنگی خواندیم در حالی که فرار از اصالت خویش عین بی فرهنگی است.
#کورد #کوردستان #اصالت #فرهنگ
مه دوه ق = آشپزخانه - مه دوق = آشپزخانه
تانچه= دیگ بزرگ
خوانچه = سطل
گنالدان = سطل آشغال
دەوری=بشقاب
کوچله = جام
چیه ریک= تاریک
بش = تقسیم
هاو بش= مشترک
کوت= نصف
گولوب = لامپ
ئاسن = آهن
ئەل وژانن = انتخاب
زقه م = سرما
تڵەکه= کمد
بان گلان = غلطک
قواڵتگ= صبحانه
وی ژن= الک
هەڵەکوت=چکش چوبی
ناومیره گان= شاسی مشک
میەخ سگه = سمبه
بزمار = میخ بزرگ
بزبو = زنبور کوچک
ئرەبانە=فرغون
قایوش = چرم خر
بورناقه = حفره داخل بینی
قاچ= پا
زەکام=سرما خوردگی
هەپ=قرص
چۆڵ=خالی
دا گرتن = پر کردن
کوگرتن = جمع کردن
نواله = لقمه بزرگ
پڵە خرت= پاره سنگ
درزی مچیر = نخ و سوزن
سخمه = جلیقه بزرگ
ناوپلکانه= آش رشته
ئەتر= وسیله نقلیه
که رکول = مارتیغال
ریچلەک = جدو آباد
بوور =قهوەای
فالەی= کار بدون مزد
توپان = فوتبال
میژگ = مغز
بزن مژک = بزمچه
مازگ = پشت
پیران= شیشه چراغ دستی
رهتی = قیف
هرنگ = راه نفس
توک کەوڵ= پوست
ئنتریک = تحریک
چمنده فر= قطار
خراو خاپور = نیست و نابو
هاتەی= شاید
مه رک=آرنج
چرمگ=سفید
نسل ما به راحتی پشت پا زد به اصالت و ادبیات کرد بودنمان،کم کم فراموش کردیم که نسل قبل از ما چگونه صحبت می کردند امروز کار را به جائی رسانده ایم که دیگر استفاده از این کلمات برای ما یه جورایی خجالت آور شده اند آری از اصالت خویش فرار کردیم چون هیچگاه نخواسته ایم که فرهنگ ما غالب باشد یاگسترش یابد، حفظ زبان مادریمان را بی فرهنگی خواندیم در حالی که فرار از اصالت خویش عین بی فرهنگی است.
#کورد #کوردستان #اصالت #فرهنگ
- ۱۸۶
- ۲۸ مرداد ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط