ﺧﺪﺍﻱ ﻗﺸﻨﮕﻢ

ﺧﺪﺍﻱ ﻗﺸﻨﮕﻢ
ﺧﺪﺍﻱ ﻣﻦ ...
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ ...
ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺷﮑﺴﺖ،
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ...
ﺣﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺷﮑﺴﺖ ﻧﺨﻮﺭﻡ ...
ﻣﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﻗﺎﺿﻲ ﺍﻟﺤﺎﺟﺎﺕ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﻢ،
ﺣﺘﻲ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﻟﺘﻤﺎﺱ ﻫﺎﻳﻢ ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮﻱ ...
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﺭﺣﻢ ﺍﻟﺮﺣﻤﻴﻦ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻢ،
ﺣﺘﻲ ﺍﮔﺮ ﺳﺨﺖ ﺑﮕﻴﺮﻱ ...
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ...
ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻳﻲ ...
ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ...
ﻣﮕﺬﺍﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﻭﻡ آرام جانم ...
ﻣﻦ ﺍﻣﻴﺪﻡ ﺑﻪ ﺗﻮﺳﺖ ...
ﺑﺮﺍﻱ ﺩﻟﻢ ﺍﻣﻦ ﻳﺠﻴﺐ ﺑﺨﻮﺍﻥ ...
ﺍﻣﻦ ﻳﺠﻴﺐ ﺑﺨﻮﺍﻥ ﺗﺎ ﺁﺭﺍﻡ ﺷﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﻣﻀﻄﺮ.....!!!
تا آرام گیرد این قلب نا آرام من.....
خدای من....
به حضورت،
به نگاهت،
به یاریت نیازمندم.....
.

ﺗﻮ ﮐﺠﺎﻳﻲ؟؟ﺗﻮﮐﺠﺎﻳﻲ ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻫﻮﺍﻳﻲ...

ﺗﻮ ﺭﻓﻴﻖ ﻫﻤﻪ ﺍﻱ ﺟﺰ ﻣﻦ ﻋﺎﺻﻲ ﻭ ﺩﻟﻢ ﺑﺎﺯ ﻫﻮﺍﻳﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺭﺑﺎﺏ...

ﻧﮑﻨﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮﻱ ﺑﺮ ﺩﺭ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﻭ ﮔﻮﻳﻲ ﮐﻪ ﻋﺒﺪ ﻣﻦ ﺗﻮ ﮐﺠﺎﻳﻲ؟؟

ﺭﻭﺯﻱ ﻭ ﺭﺯﻕ ﻣﺤﺮﻡ ﺑﺪﻫﻢ ﺑﻬﺮ ﮔﺪﺍﻳﻲ...

ﭼﺸﻢ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﻭ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﻮ ﺧﺪﺍﻳﻲ...

ﻧﻪ ﺍﺳﺘﻐﻔﺮﺍﻟﻠﻪ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺧﺪﺍﻳﻲ ﻭ ﮐﻨﻲ.ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍﻳﻲ ...

ﺗﺸﻨﻪ ﻱ ﻫﺮﻭﻟﻪ ﻭ ﻟﻄﻤﻪ ﻭ ﺯﻧﺠﻴﺮ ﻭ ﺩﻡ ﻭ ﭘﻴﺮﻫﻦ ﻣﺸﮑﻲ ﻭ ﻣﺸﮏ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻫﺴﺘﻢ ...

ﭼﻪ ﺷﻮ ﺩ ﺑﺎﺯ ﻧﺜﺎﺭﻡ ﺑﮑﻨﻲ ......