وقتی آتشبس به سلاح تبدیل میشود
‼️ وقتی آتشبس به سلاح تبدیل میشود؛
✍ حسین پاک
در ظاهر، آنچه در لبنان رخ داد «آتشبس» نام گرفت؛ اما در واقع، آنچه شکل گرفت یک #توقف_تاکتیکی بود که دشمن صهیونیستی بهدقت آن را طراحی کرد تا جبهه مقاومت را از اوج تحرک میدانی به وضعیت انتظار و #انفعال بکشاند.
🔻بنیامین نتانیاهو بهخوبی فهمیده بود که در میدان، در حال از دست دادن ابتکار است؛ بنابراین بهجای ادامه یک مسیر پرهزینه، با پذیرش یک #آتشبسِ_صوری، معادله را تغییر داد. این همان نقطهای است که «فریب» آغاز شد.
آتشبس، در تعریف کلاسیک خود، باید همزمان سه مؤلفه را تأمین کند:
1⃣ توقف کامل درگیری
2⃣ عقبنشینی نیروهای متجاوز، و
3⃣ بازگشت شرایط انسانی به وضعیت قابل تحمل
👈اما آنچه در لبنان رخ داد، هیچکدام از اینها نبود.
نه توقفی واقعی در حملات شکل گرفت، نه عقبنشینی معناداری رخ داد،
و نه مردم لبنان از فشار خارج شدند.
بیش از شصت روز است که بخش قابل توجهی از مردم جنوب لبنان آوارهاند، زیرساختها در معرض تخریب تدریجی قرار دارند، و دشمن عملاً در حال تثبیت موقعیت خود در برخی نقاط است. این وضعیت، نامش آتشبس نیست؛ «مدیریت جنگ با سرعت پایین» است.
مسأله اصلی اما فراتر از میدان لبنان است.
آنچه در حال تضعیف شدن است، معادلهای است که پس از جنگ چهل روزه بهسختی شکل گرفت: #وحدة_الساحات.
🔺️ این معادله، بزرگترین دستاورد راهبردی جبهه مقاومت بود؛ اینکه جنگ، دیگر در یک جغرافیای محدود تعریف نشود، بلکه هر تجاوزی، پاسخ چندجبههای داشته باشد.
اما پذیرش یک آتشبس ناقص در لبنان، بدون پیوند خوردن آن به سایر جبههها، دقیقاً در راستای هدفی بود که دشمن دنبال میکرد: شکستن همین وحدت.
🔴خطای راهبردی در اینجا رخ داد؛
ما باید از ابتدا، آتشبس را بهعنوان یک «بسته کامل» مطالبه میکردیم:
آتشبس + عقبنشینی + رفع محاصره.
اما امروز، در شرایطی هستیم که نه آتشبس واقعی داریم، نه عقبنشینی، و نه رفع فشار از مردم.
در چنین وضعیتی، ادامه #حالت_تعلیق، تنها به نفع دشمن است. هر روزی که میگذرد، بدون تغییر معادله، یعنی فرسایش دستاوردهای میدانی و روانی مقاومت.
بنابراین، لحظه کنونی، لحظه «بازپسگیری ابتکار» است، نه ادامه انتظار.
✅راهحل روشن است:
باید همان چیزی را که در میدان بهدست آمد، با میدان تثبیت کرد.
🔴اگر آتشبس واقعی وجود ندارد، باید آن را تحمیل کرد. اگر #محاصره ادامه دارد، باید شکسته شود. و اگر دشمن از عقبنشینی طفره میرود، باید وادار به عقبنشینی شود.
دشمن با فريب از فشار میدانهای تهران و مطالبه صحیح یاری مقاومت اسلامی در لبنان توسط مردم ایران گریخت.
🔺️ جبهه مقاومت در یک مقطع چهلروزه، توانست دستاوردی کمنظیر خلق کند؛
اما تاریخ نشان داده است که دستاوردها، اگر #تثبیت نشوند، بهسرعت تبدیل به فرصتهای از دسترفته میشوند.
🔴امروز، مسئله لبنان، فقط لبنان نیست؛ مسئله این است که آیا معادله جدید منطقه حفظ میشود، یا بهتدریج فرسوده و بیاثر خواهد شد.
پاسخ این سؤال، نه در مذاکرات، بلکه در «مبادرت» تعیین میشود.
و اگر این مبادرت بهموقع شکل نگیرد،
آنچه با هزینه سنگین بهدست آمده، در سایه یک آتشبسِ بیمعنا، از دست خواهد رفت.
پینوشت: این مطلب زمانی نوشته شد که رژیم درحال بمباران فرشی در هشت نقطه از منطقه نبطیه در جنوب لبنان
✍ حسین پاک
در ظاهر، آنچه در لبنان رخ داد «آتشبس» نام گرفت؛ اما در واقع، آنچه شکل گرفت یک #توقف_تاکتیکی بود که دشمن صهیونیستی بهدقت آن را طراحی کرد تا جبهه مقاومت را از اوج تحرک میدانی به وضعیت انتظار و #انفعال بکشاند.
🔻بنیامین نتانیاهو بهخوبی فهمیده بود که در میدان، در حال از دست دادن ابتکار است؛ بنابراین بهجای ادامه یک مسیر پرهزینه، با پذیرش یک #آتشبسِ_صوری، معادله را تغییر داد. این همان نقطهای است که «فریب» آغاز شد.
آتشبس، در تعریف کلاسیک خود، باید همزمان سه مؤلفه را تأمین کند:
1⃣ توقف کامل درگیری
2⃣ عقبنشینی نیروهای متجاوز، و
3⃣ بازگشت شرایط انسانی به وضعیت قابل تحمل
👈اما آنچه در لبنان رخ داد، هیچکدام از اینها نبود.
نه توقفی واقعی در حملات شکل گرفت، نه عقبنشینی معناداری رخ داد،
و نه مردم لبنان از فشار خارج شدند.
بیش از شصت روز است که بخش قابل توجهی از مردم جنوب لبنان آوارهاند، زیرساختها در معرض تخریب تدریجی قرار دارند، و دشمن عملاً در حال تثبیت موقعیت خود در برخی نقاط است. این وضعیت، نامش آتشبس نیست؛ «مدیریت جنگ با سرعت پایین» است.
مسأله اصلی اما فراتر از میدان لبنان است.
آنچه در حال تضعیف شدن است، معادلهای است که پس از جنگ چهل روزه بهسختی شکل گرفت: #وحدة_الساحات.
🔺️ این معادله، بزرگترین دستاورد راهبردی جبهه مقاومت بود؛ اینکه جنگ، دیگر در یک جغرافیای محدود تعریف نشود، بلکه هر تجاوزی، پاسخ چندجبههای داشته باشد.
اما پذیرش یک آتشبس ناقص در لبنان، بدون پیوند خوردن آن به سایر جبههها، دقیقاً در راستای هدفی بود که دشمن دنبال میکرد: شکستن همین وحدت.
🔴خطای راهبردی در اینجا رخ داد؛
ما باید از ابتدا، آتشبس را بهعنوان یک «بسته کامل» مطالبه میکردیم:
آتشبس + عقبنشینی + رفع محاصره.
اما امروز، در شرایطی هستیم که نه آتشبس واقعی داریم، نه عقبنشینی، و نه رفع فشار از مردم.
در چنین وضعیتی، ادامه #حالت_تعلیق، تنها به نفع دشمن است. هر روزی که میگذرد، بدون تغییر معادله، یعنی فرسایش دستاوردهای میدانی و روانی مقاومت.
بنابراین، لحظه کنونی، لحظه «بازپسگیری ابتکار» است، نه ادامه انتظار.
✅راهحل روشن است:
باید همان چیزی را که در میدان بهدست آمد، با میدان تثبیت کرد.
🔴اگر آتشبس واقعی وجود ندارد، باید آن را تحمیل کرد. اگر #محاصره ادامه دارد، باید شکسته شود. و اگر دشمن از عقبنشینی طفره میرود، باید وادار به عقبنشینی شود.
دشمن با فريب از فشار میدانهای تهران و مطالبه صحیح یاری مقاومت اسلامی در لبنان توسط مردم ایران گریخت.
🔺️ جبهه مقاومت در یک مقطع چهلروزه، توانست دستاوردی کمنظیر خلق کند؛
اما تاریخ نشان داده است که دستاوردها، اگر #تثبیت نشوند، بهسرعت تبدیل به فرصتهای از دسترفته میشوند.
🔴امروز، مسئله لبنان، فقط لبنان نیست؛ مسئله این است که آیا معادله جدید منطقه حفظ میشود، یا بهتدریج فرسوده و بیاثر خواهد شد.
پاسخ این سؤال، نه در مذاکرات، بلکه در «مبادرت» تعیین میشود.
و اگر این مبادرت بهموقع شکل نگیرد،
آنچه با هزینه سنگین بهدست آمده، در سایه یک آتشبسِ بیمعنا، از دست خواهد رفت.
پینوشت: این مطلب زمانی نوشته شد که رژیم درحال بمباران فرشی در هشت نقطه از منطقه نبطیه در جنوب لبنان
- ۲۲۶
- ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط