من اگر روے تو حسّاسم

من اگر روے تو حسّاسم
وُ غیرت دارم
پشتِ این عاشقے‌ام
منطق وُ حکمت دارم
نازبانوے «عسلْ‌ صورتِ»
«خاتونْ‌ سیرت»
تا ابد با لبِ نازت،
سَرِ صحبت دارم
محشر از چشمِ تو مےریزد
وُ من اینگونه
تحتِ این فلسفه،
ایمان به قیامت دارم!
خنده‌ات؛
حورےموعودِ بهشتے!
به به!
خوش به حالم!
چقَدَر شادےو نعمت دارم
در لبانت پلِ معروف صراطست آرے
در گذر از پُلِ شیرینِ تو،
رخصت دارم؟
چشمِ هرکس به تو درویش نباشد
فے‌الفور
کور خواهد شد عزیزم!
به تو غیرت دارم!