دنبال یک بهانه ام!
دنبال یک بهانه ام!
وگرنه با اولین قطار می رفتم.
کاش بوی تنت به سلول های مغزم نچسبیده بود
تا افسوس نخورم
قلبم نایستد و پاهایم بر گردند!
کسی باید هُلم بدهد
ولی نه!
من تا آخر این اتوبان را می دَوم
و غصه می خورم
ولی می خندم
و به ناچار می گویم:
زندگی قشنگ است
تا کسی به جای خالیِ تو شک نکند...
وگرنه با اولین قطار می رفتم.
کاش بوی تنت به سلول های مغزم نچسبیده بود
تا افسوس نخورم
قلبم نایستد و پاهایم بر گردند!
کسی باید هُلم بدهد
ولی نه!
من تا آخر این اتوبان را می دَوم
و غصه می خورم
ولی می خندم
و به ناچار می گویم:
زندگی قشنگ است
تا کسی به جای خالیِ تو شک نکند...
- ۲۰۴
- ۲۹ دی ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط