غم و شادی هر دو دو روی یک سکه هستند

غم و شادی هر دو دو روی یک سکه هستند
غم عمق دارد شادی در سطح است
غم منجر به درون گرایی می شود شادی برون گراست
اینها در کنار یکدیگر معنا پیدا می کنند
نه خوب هستند نه بد
هر دو برای تکامل لازمند
نباید از غم ها فراری بود
غم ما را به عمق می برد
به جایی که در حالت طبیعی دیده نمی شود
غم رفتن به ژرفای اقیانوس است
شادی شنا کردن در سطح
با شنا کردن در سطح چیز جدیدی کشف نمی شود
با رفتن در عمق است که دنیای ناشناخته ها کشف می شود
دنیایی بزرگتر و با عظمت تر
در ژرفای اقیانوس هنوز ناشناخته های بیشماری وجود دارد
برای شناخت آنها باید گهگاهی به آنجاها سفر کرد
غم ورود به حیطه ناشناخته هاست
به خاطر همین است که گرایش به آن نداریم
با شناخت ناشناخته ها می توان تکامل پیدا کرد
هر دو اینها در زندگی لازم است
هر دو را باید پذیرفت
هر دو اینها مهمانانی هستند که هر از چند گاه به ما سر می زنند
به هر دو باید خوشآمد گفت و آنها را پذیرفت
وقتی زمان مهمانی تمام شود خودشان می روند
نیازی به بیرون کردن غم و دعوت شادی نیست
آنها خود می دانند چه موقع بیایند و چه موقع بروند
فقط باید پذیرا بود
فقط همین