در شهر من نیست کسی یار کسی

در شهــــــــر من نیست کسی یار کسی
دوریم ز هم و نیست کسی، هـــم نفسی
در شهر من عشق معنای دگر می گیرد
صد حیف از این که با هــوس می شیند
همه با هم شبـیه و کسی دلـــــبر نیست
دلبری کارعشق و هر کسی قابل نیست
زلفْ بسیار پریشان؛ رخِ زیــــــبا بسیار
پس کجایند پریشان دل و عاشق کردار؟!