شرط من..[END]

#جونگین
#استری_کیدز

و برای اینکه به خودش بیاید دیر شده بود.
زین خوش دوخت ایزا به اطراف خزیده بود و دیگر جای اصلی خودش نبود..
پاهای ظریف و در عین حال ورزیده ایزابل از رکاب خارج شده بود..
و زمان دیگر به او اجازه بیشتری نمیداد. زمان، گویا سریع تر از حد معمول میگذشت.
ایزابل محکم به زمین افتاد و درد آهسته به دور قسمتی از بدنش پیچید.
تمام استخوان های لگن و کمرش درد می‌کردند..مدت ها بود اینجور از اسب پایین نیوفتاد بود.و حالا؟در حالی که محو سیمای رقیبش شده بود تنها چند متر قبل از خط پایین از مسیر مسابقه بیرون افتاده بود
با گشودن دو چشمی که از درد بر هم فشرده شده بودند متوجه قدم هایی شد که که با عجله به سوی او می آمدند..
_ایزابل!
پسر از اسبش پایین اومده بود و با چهره ای که نگران به طرفش قدم برمیداشت. و حالا در برابر ایزا که با دردی در میان لگن و کمرش بر زمین نشسته بود زانو زد..
_حالت خوبه؟!
ایزابل با چشمانی متعجب به رقیبش نگاه میکرد..رقیبی که هربار او را به سخره میگرفت اکنون به با سیمای نگرانش به او چشم دوخته بود..کلمات برای لحظه ای جان باختند و پسر را در انتظار برای جوابی از سوی ایزا تنها گذاشتند..
×من..فک کنم میتونم بلند شم..
سپس در غیرمنتظره ترین لحظه ممکن،جونگین بدن ظریف و دردمند ایزا را با دستانی که روی کمر و شکم دختر قرار گرفته بودند بلند کرد و اجازه داد روی پای خودش بایستد
_اگه فک میکنی جاییت خیلی درد میکنه میریم بیمارستان
پسر هرگز چنین چهره نگران و اندوهگینی را به او نمایان نکرده بود..
×نه لازم نیست میتونم روی پای خودم بایستم
پسر هنوز با چهره ی نگرانش نگاهش را روی دختر قفل کرده بود، نگاهی که ایزا نمی‌دانست چه چیزی را باید ازش بخواند..
_فعلا باید مسابقه رو کنار بزاریم لازم نیست تا بهتر نشدی دوباره تمرین کنی..
ایزا با دردی که هنوز در بدنش جان داشت قدم هایی برداشت.
×اما تو اینار مسابقه رو بردی..باید شرط خودت رو بگی..
پسر با چهره ای که هنوز کمی نگرانی در آن پیدا بود به چشمانش را به اسب تیره رنگش داد که شیهه ای کوتاه سر میدهد..
اسبی که حالا دقیقا روی خط پایان ایستاده بود..پس به عبارتی او برنده بود
بله،جونگین از خط پایان عبور کرده بود..در واقع زندگی حرفه ای خودش را نجات داده بود و وقتی باری دگر چشمانش را به ایزا داد،‌از گفتن شرطش شرم کرد..
_بنظرم بهتره بریم تا یه دکتر بدنت رو چک کنه
×جونگین!
ایزابل اینبار با صدای بلندی اسم اورا صدا زد
×شرطت رو بگو
×الان
پسر ناخداگاه نگاهش را از او گرفت.. انگار به زبان آوردن آنچه در تفکرش بود سختر از تصورش بود..
_داشتم فکر میکردم شاید..
×فقط بگو!
پسر آهسته زیر لب آهی کشید و زیر نظر ایزابل پنهان نماند..
_شرط من اینکه..هروز همدیگرو ببینیم و مسابقه بدیم..
و بدون آنکه نگاهش را به سیمای متعجب ایزا بدوزد سرش را برگرداند..
_ولی باید مواظب باشی..!
پسری که روز ها او را به طعنه دعوت کرده بود حالا از او میخواست که زمانی را درکنار هم سپری کنند و ایزا چشمان متعجب اش را به رقیبش داد که دیگر به او نگاه نمیکرد...


نویسنده فوق العاده ای که با قلمش این نوشته رو زیبا کرد..!:https://wisgoon.com/skz_lily