ﺯﯾﺮ ﺑﺎﺭﺍﻧﻢ ﺑﯽ ﭼﺘﺮ …
ﺗﻦ ﺑﺎ ﺑﯿﻨﯽ ﺳﺮﺧﻢ ﻟﻮ ﻣﯿﺪﻫﺪ ﻣﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﺭﯾﺪﻩ ﺍﻡ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﺍﻣﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮﯼ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﯾﻢ “ﻣﻦ ﻭ ﺟﺎﺩﻩ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﻥ