می خواهمت،

می خواهمت،
چنان که شبِ خسته، خواب را..
می جویمت،
چنان که لبِ تشنه، آب را...
محوِ تو، آن چنان که ستاره به چشمِ صبح،
یا شبنمِ سپیده دمان، آفتاب را...

حتی اگر نباشی، می آفرینمت،
چونان که التهابِ بیابان، سراب را...

ای خواهشی که خواستنی تر از پاسخی!
با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را....

قیصر_امین_پور