تاکی باید نشست...تا کی باید دید برگ ریزان عمر را

تاکی باید نشست...تا کی باید دید برگ ریزان عمر را
تاکی پر از بعض شویم از دنیا
تا کی بر دره هر خانه ایی بزنیم...و گدایی ارامش!
تاکی برویم!!تا کی بدون راهنما در جاده ی زندگی راه برویم
تا کی از ترسه امروز..پتو را روی سر بدیم و ناله سردهیم..که وای.صبحی دیگر

تاکی نا ارامی!

یاده خدا ارامه جان هاست
یاده خدا لبریز از مهربانیست
یاده خدا لبریز از ارامش است

بیاید کمی بر دره خانه خدا بکوبیم
بیاید کمی از خدا بگوییم
بیاید کمی دنیا را معنویی ببینم

بیاید کمی ارامش داشته باشیم

بیاید این بار ..زمانی که دلمان به طرزه عجیبی گرفت..او را صدا کنیم..از او بگویم..

ارامش او همیشگیست...