شهر ِما شهر ِگُل ياسَم و گل نازهِ کاکو

شهر ِما شهر ِگُل ياسَم و گل نازهِ کاکو

شهر ما شهر تماشايی شيرازهِ کاکو

مَردُمِش مِربوُن و غَريب نواز و با صفا

همه جاش جوُی جَر و مَنجَر ُسازُ و آوازهِ کاکو

هر کی يِی دَفه بياد اينجوُ و چَن روز بوُمونه

بِ خودش می گه چِقد ای شهروُ دِل وازه کاکو

مَشتياش هر چی دارن خرج می کنن وقتِ سئوال

هَمَشوُن جواب ميدن خدا سبب ساز ِه کاکو

هر کی يِی رازی داره جَلدی ميره فال ميگيره

از کتاب خواجه حافظ که پر ِرازه کاکو

دلگشا از بِه قَشَنگِه دِل آدم وا ميشه

بخصوص اووقتی  که گُلُوی بهار وازه کاکو

سعدی و چِل تَن  و حافطيه و باغ ارم

هر مُسافری ديده گُفته چِقد نازه کاکو

او غَريبوُ که بهت گف چه خوبه شهر شوموُ

تو بوگو از قول کاکو شيرازی اينجو شيرازه کاکو