با تواَم شورِ غزلهایم ؛ بیا دستم بگیر !

با تواَم شورِ غزلهایم ؛ بیا دستم بگیر !
خسته و افتاده از پایم ؛ بیا دستم بگیر

می رَوَد به پیشوازِ مرگ ذوقِ شاعری
با توام احساسِ زیبایم ؛ بیا دستم بگیر!

انتظاری نیست که پیشَم بمانی تا ابَد
گاهگاه نگذار تنهایم ؛ بیا دستم بگیر !

دستِ بیرحمِ زمانه بست دست و پای من
عاجزم پیشت نمی آیم ؛ بیا دستم بگیر !

کوچه ای را که دلم لرزید آن تنگِ غروب
تا نفَس دارم همانجایم ؛ بیا دستم بگیر !

می بََرم هر روز از اندوه دستی بر قلم
تا نمیرد شوقِ فردایم ؛ بیا دستم بگیر !

کودکی با مهربانی جوش خورد و سادگی
آشنای کودکی هایم بیا دستم بگیر !