لبم را اگر پشت هم چک زدی

لبم را اگر پشت هم چک زدی
خودم زخم آن را رفو می‌کنم
فدای سرت مرد با غیرتم
تو را با لباست اتو می‌کنم
لگد هم زدی با تمام وجود
برایت سُمی جستجو می‌کنم
نشان می‌دهد باز راز بقا
تو را با خودت روبرو می‌کنم
به جای مربای توت و هویج
تو را توی شیشه فرو می‌کنم
اشاره کند یک نفر با غضب
پس این شعر را پشت و رو می‌کنم
سگت آمده باز امشب اگر
برای سگت هم میو می‌کنم
اگر کاشتی پای چشمم کدو
خودم را برایت هلو می‌کنم
بیفتد اگر پاش با دست خود
پذیرایی از ده هوو می‌کنم
بزن مشت هر روز و من در عوض
برادر‌شوهر را عمو می‌کنم
همه وقت خود را فقط مصرف
نشستن به پای ننو می‌کنم
منم آن زن سربه‌زیر و نجیب
نگهداری از آبرو می‌کنم
شوم پیرو قاب جادویی و
کتک خوردم و سر به تو می‌کنم
فقط منتها... بلکه با تابه‌ام
شبی با تو من گفتگو می‌کنم ...
سحر بهجو