«یا صاحب الزمان(عج)»⬇

«یا صاحب الزمان(عج)»⬇

بر کویِ لطف و رحمتت،مسکین تر از مسکین منم
بی دیدنِ رخسارِ تو،غمگین ترین غمگین منم

در عشقِ لیلی عاقبت،مجنون تر از مجنون شوم
زیرا چو فرهادِ زمان،جوینده ی شیرین منم

یعقوبم و پیراهنِ،خونی نسازد ساکتم
خواهانِ آن پیراهنِ،زیبا و عطرآگین منم

در روزگارِ بی کسی، اندر میانِ دشمنان
دلخسته از مکرِ عدو، آزرده از توهین منم

دردِ فراقت در دلم، شد مایه ی دلواپسی
عمری بُوَد دارنده ی، این دردِ بی تسکین منم

نالم ز هجرت دائماً، گشتم مریض از دوریت
حالا نگر در بسترم، بیمارِ بی بالین منم

بارِ غمت بر دوشِ من،خم می کند پشت مرا
باشد بجا گر گویمت،بشکسته ی دیرین منم

مانند شطرنجِ جهان،من گر شوم سربازِ تو
آن دم بگویم در رهت،بالا تر از فرزین منم

جوینده ی زیباترین،گلواژه هایم بهر تو
تا گویمت وقت سخن، سازنده ی گلچین منم

عباس کامیارمهر