سفیر کبیر Grand Ambassador

پارت ۷۶
مرلین با ناراحتی گفت:
- آروم تر ، نمی دونم از دست تو چه کار کنم
گودریک خندید و گفت:
- هیچی ، می تونی دوباره بمیری .
پدربزرگ که متوجه قضیه شده بود گفت:
- مرلین مگه قرار نبود که این قضیه بین خودمون باشه
مارین با لحنی عذر خواهانه گفت:
- ببخشید نتونستم طاقت بیارم
گودریک میان من و پدربزرگم قرار گرفت او با ناراحتی گفت:
- چیه . حالا من نامحرم شدم
پدربزرگ نگاهی به گودریک انداخت . همزمان احساس کردم که اتفاقی این وسط افتاد گودریک با شگفتی به من نگاه کرد و گفت:
- طوری گفت که من گفتم چه خبره ، حالا این س ...
ـ هیس مگه نگفتم باید بین خودمون باشه
دوباره همان احساس ، اما این بار گودریک بود که به پدربزرگم نگاه می کرد مدتی در همان حالت باقی ماندند تا اینکه گودریک با لبخندی گفت:
- جدا یعنی اینقدر قوی هستند
ٕ ـ بهتره حرکت کنیم
سامارون که به سمت ما می آمد این را گفته بود در تمام مدتی که درون جنگل حرکت می کردیم من تا جایی که می توانستم از درختان فاصله گرفته بودم صداهای عجیبی از داخل جنگل شنیده می شد صداهایی که هیچ معنا و مفهومی نداشتند اما من از صداها می ترسیدم . احساس می کردم که درختان به خاطر حضور ما ناخوشنود هستند
نگاهی به حباب های نورانی بالای سرم انداختم . حبابهایی که نور لازم برای عبور ما از میان جنگل را تامین می کردند حرکت ریشه یکی از درختان باعث شد که من به کنار پدربزرگم بروم . او داشت با گودریک سر مسئله ای بحث می کرد
ـ خوب اینها که دلیل نمیشه . اگه من جای اونها بودم از تمام قدرتم استفاده می کردم
پدربزرگ سری تکان داد و گفت:
- مثل همیشه ...
گودریک پوزخندی زد و گفت:
- این قدرت به درد نمی خوره
پدربزرگ که متوجه من شده بود گفت:
- بعدا در این مورد بحث می کنیم
او دستی روی شانه من گذاشت و ادامه داد:
- در چه حالی ؟
ـ اینجا خیلی عجیبه !؟
صدای خنده گودریک را شنیدم که گفت:
- معلومه . الان داریم از وسط قدیمی ترین جنگل دنیای مردگان عبور می کنیم
پدربزرگم گفت:
- این ها درختان سخنگو هستند
ـ سخنگو این امکان نداره ؟
گودریک که در کنار ما حرکت می کرد گفت:
- نسل ، این درخت ها روی زمین از بین رفته
ـ یعنی حرف می زنند ؟
پدربزرگ گفت:
- آره اما خیلی وقته با کسی حرف نزدند
من که درختان کنارم را زیر نظر گرفته بودم ، زیر لب گفتم:
- احساس خوبی ندارم . انگار اونا از حضور ما در این مکان ناراضی هستند