خدا خیلی مهربونه، خیلی خوبه، خیلی دوست داشتنیه، هیچوقت بر

خدا خیلی مهربونه، خیلی خوبه، خیلی دوست داشتنیه، هیچوقت برامون کم نمیذاره، آخر مرام و رفاقته، آخر بخشندگی و بی خیال شدنه اما ...! یه اما داره که خیلی مهمه و اون هم امیدواری بدون عمل هست؛ رجا و امیدواری به رحمت و مغفرت خدا باید بعد از طاعت و عبادت باشه، و بدون آن، غرور و حماقت است.
.
.
.
خداوند در آیه 218 سوره بقره میفرماید:
"به درستی کسانی که ایمان آوردند و به جهت متابعت رسول، وطن را ترک نمودند و در راه خدا با کفار و نفس اماره جهاد کردند، ایشانند که امیدوار به رحمت پروردگارند".