قرمز بپوش

قرمـــــز بپوش
که جهان با لب‌هات هماهنگ شود
این گونه سرخ
همین گونه سرخ‌تـــر

قرمـــــز بپوش
و با خودت چیز مبهمی زمزمه کن
من این شعر را
از لب های تو سروده ام