آمـــدی بغـــــض مــــرا قسمت بـاران بکنی

آمـــدی بغـــــض مــــرا قسمت بـاران بکنی
بـــارش ابـــــر مــــرا ســـهم بیــــابان بکنی

آمـــدی تنـــگ تر از پیـــش دلم تنـــگ شود
خانــــه ی دنـــج مرا کُنـــــج خیــابان بکنی

آمدی تلـــــخ ترین قصّه شود قصّـــه ی من
غصّـــه را در دل این غم زده مهمـــان بکنی

آمـــــدی آمــــدنت لــــذّت دیـــــدار نداشت
نیتّـــت زلــــــزله ای بـــود پریـــــشان بکنی

اینکه با آمـــــدنت کفـــــر من ایــمان بشود
اینکه شمشـــــیر بگیــــری و مســلمان بکنی

اینــــکه ســــاز دل ناکــــوک ببیـــــنی بروی
زخـــــمه را از نفس عاطـــــفه پــنهان بکنی

بی خــــداحافظی آمـــاده ی رفتــــن بشوی
کــاخ این سلســـــله را دولت ویـــران بکنی

شاعـــــری درد بــــدی بود چه می فهمیـدی
آمدی شعــر شدی یکـــسره عصیــــان بکنی