تو نباشی نَفَسم را به دَرَک خواهم داد

تو نباشی نَفَسم را به دَرَک خواهم داد

پاسخ ِ لطف ِ خدا را مَتَلک خواهم داد

دوره گردی اگر از کوچه یِ تقدیر گذشت

جان ِ شیرین و جگر را به نمک خواهم داد

تو نباشی همه یِ ثانیه ها مرگ ِ من است

صورت ثانیه را دست ِ کُتَک خواهم داد

گور ِ بابایِ شعور و ادب و شخصیّتم

ناسزاهایِ رکیکی به فلک خواهم داد

به درک رفت اگر وزن ِ غزل ، شعر ، فدای سر ِ تو

تو نباشی همه یِ زندگی ام را به درک «خواهم داد» !!