ازآتش زرتشت نفس مےگیرم‌

ازآتش زرتشت نفس مےگیرم‌
اندوه هزاره از ارس مےگیرم
مڹ خوڹ تمام لاله ها را روزے
از هرچہ عرب دوباره پس مےگیرم
هر چند تبار مردها ڪم شده اند
تازے صفتاڹ شبیہ مردم شده اند
خونم بہ خم وطڹ بریزم باعشق
چوڹ آل ولید تشنہ خوڹ شده اند
با پوست خود نقش جهان مےسازم
خورشید بہ قلب آسماڹ مےسازم
هر جا ز عرب نام نشانے بینم
اندوه هزاره ام عیاڹ مےسازم
مڹ اشڪ ارشڪ و آرشم خوڹ دیدم
صد ڪشتہ بہ آب پاڪ ڪاروڹ دیدم
هر خوڹ ڪہ بہ تاریخ ز ما جارے شد
از برڪت ایڹ قوم شبیخوڹ دیدم
اما نخورم غم ڪہ نژادم سبز است
تہمینہ و دارا و سیاووش رمز است
تا هست هزار عاشق ایڹ فرهنگ
از سند بہ لبناڹ وعدڹ ایڹ رمز است
از تیشہ فرهاد تبر خواهم ساخت
آنقدر قلم بہ نام ایراڹ بزنم
ڪوروش ز وجود خویش مفتخر خواهم ساخت
در کعبہ زرتشت دعا خواهم ڪرد
غم را ز هزاره ها جدا خواهم ڪرد
شیرے شوم و بہ نام ناب وطنم
بر پرچم ڪاوه جاڹ فدا خواهم ڪرد
هومن تو از ایڹ ڪار جهاڹ پند بگیر
بیروڹ بڪش از چاه در این عہد سریر
اے هموطنم اگر تو خواڹدے شعرم
پاینده شو یا برو چوڹ مرد بمیر...
Aghoosh