لحظۀ حالی که خداوند در آن نخستین انسان را آفرید و لحظۀ حا

لحظۀ حالی که خداوند در آن نخستین انسان را آفرید و لحظۀ حالی که در آن آخرین انسان ناپدید خواهد شد و لحظۀ حالی که من در آن صحبت می کنم همه با خداوند یکی است؛ با خدائی که هم اکنون یکی است. کسی که با نور خدا می زید، از گذشت زمان و از آنچه که پیش روی اوست، آگاهی ندارد بلکه تنها نسبت به یک ابدیت، آگاه است. لذا او نه از آینده چیز نوئی نصیبش می شود و نه از شانس و اقبال؛ چراکه او در {اکنون} زندگی می کند، اکنونِ ابدی که هر لحظه اش سرشار از سرسبزی حیات است...

#مایستر_اکهارت