گُفته بودَم که اگَر بوسہ دَهد توبه کُنم که دِگر از اینگونه خَطاها نکنم بوسہ را داد و بَرداشت لبش را زِ لب ِمن، عَهد کردم که دگر توبهٔ بیجا نکنم.