☆☆☆☆☆☆

☆☆☆☆☆☆

...خدای مهربانم. ...

هنگامی که در غم و اندوه

دردهایم بتو مینگرم

که آن نگاه پرمهرت را بمن

اندوخته ای

و با نوازش دلنواز نسیم پرمهرت
به سرم دست نوازش میکشی

بخودم میبالم که ترا دارم و با

اینهمه بزرگی و عظمتت

بنده حقیرت را فراموش نکرده ای

با داشتن تو دیگر از همه خلق بی نیازم

مهربانیت سایبان آرامش من...

دوستت دارم خدای مهربانم

*"*...تا خدا بنده نواز است

به خلقش چه نیاز....*"*