یا امام باقر…

یا امام باقر…

مثل رقیه مثل سکینه به شهر شام


تو مزه های ضرب لگد را چشیده ای…



اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا عَلیِّ بنِ الحُسَینِ سَیِّدَ العابِدینَ ،
وَ قُرَّۀَ عَینِ النّاظِرِینَ ،
اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا مُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ باقِرِ العِلمِ بَعدَالنَّبِیّ…


زین اسب را زهر آلود کردند ،
همین بهانه خوبی بود ، برای افتادن از اسب ،،، کمی شبیه حسین ،،، ب یاد عاشوراﺀ،،،
راستی: یاد ذوالجناح بخیر،،،

پی نوشت،:

کسی که کودکی اش راس ساعت سر بود
رسیده بود به حرفی که حرف آخر بود

تمام خاطره ی کودکیِ این آقا
پر از حضور غریب گلو و خنجر بود

ز کودکی خودش تا خودِ همین حالا
همیشه منتظر مردِ آب آور بود

تمام غصّه اش این بود که گلوش چرا -
بزرگ تر ز گلوی علیِ اصغر بود؟

تو یک طرف، همه ی علم یک طرف امّا
چگونه بود که این کفّه ها برابر بود؟

همین که زهر اثر کرد مرد با خود گفت:
هشام هر چه که بود از یزید بهتر بود…