یه جایی زدن بهم حاجی نشد بشم بلند

❐ یِه‍ـ جـاٰیی زَدَنْ بِهِمْ حـاجی نَشُد بِشَمْ بُلَند
تـو ایـن شَهْر رآه میرمو جـٓار میزَنَن میگَنْ خُ و لَ مْ
میرَمْ رو جآهآیِ بُلَندْ یِه‍ نِگاه‍ـ بِه‍ـ روزآی خودَم Ծ‸ Ծ