به پیشگاه حضرت شمسُ الشّموس :

به پیشگاه حضرت شمسُ الشّموس :

سر درس تو می آییم چون طفل دبستانی

به ما تکلیف کن از روی زلفت مشق حیرانی

قلم می چرخد و گرم سماعی تازه می گردیم

و من در شعر می رقصم تو دائم شور می خوانی

شبیه آیه ای نازل شدم در سوره ی چشمت

تو از تفسیر حالاتم بخوان شرح پریشانی

محول می شود احوال ما هر روز ، هر ساعت

اگر دستی بچرخانی وگر چشمی بگردانی

مرا « مولای رومی » کن اگر شمسی اگر نوری

مرا در « طوس » زندان کن اگر شاه خراسانی !

مرا سیر الی الله است تا کویَ ات سفر کردن

کجا طی طریق خانه ات را هست پایانی؟...

صادق کریمی