در خلوت خویشصدایت کردمدر سرزمینی کهکسیدر انتهای عشقجای مانده بود.من بی مهتابشب هایم رابر دیوار بلند تنهایی نقاشی کردممن فرو ریختماماهزار پرنده ی عاشقاز منپر کشید.