هرکس که عهدی با کسی میبندد و قولی میدهد، از این جهت زیر ق

هرکس که عهدی با کسی میبندد و قولی میدهد، از این جهت زیر قول خود میزند که بعد درمییابد که وفا به آن عهد از نظر مادی یا معنوی به ضرر اوست و ضرر هم به قدری بزرگ میباشد که برای او قابل تحمل نیست.
ولی کسی که قولی را دریافت کرده امیدوار به بقای عهد بوده، بعد از این که دچار نقض عهد شد نیز به همان اندازه متضرر میشود و ضرر برای او هم غیر قابل تحمل است.
اگر وفای به عهد گاهی از اوقات متضمن تحمل ضرری غیر قابل جبران نبود، وفای به عهد که ارزش و قدری نداشت و هر کودک هم میتوانست به قول و پیمان خود وفا کند. وقتی مردی به زنی میگوید من تورا دوست دارم و با تو ازدواج مینمایم، معنایش این است که هرگونه مخالفت از طرف خویشاوندان را ندیده میگیرم و هر ضرر مادی را کوچک میشمارم.
مرد، اول باید فکر خویشاوندان و ضررهای مادی یا معنوی رابکند و بعد قول ازدواج به زنی بدهد و اگر بدون این پیش بینی ها قول دهد سب کسر و جلف است.
شاهزاده خانوم محکوم، داریا اولیویه روسی