زن که باشی...

زن که باشی...

 

همه ی دیوانگی های عالم را بلدی،

 

میتوانی زیر لب ترانه بخوانی و آشپزی کنی...

 

میتوانی جلوی آینه موهایت را شانه کنی

 

و حس کنی نگاهش را

 

میتوانی ساعتها به امید گره خوردن شال دور گردنش،

 

ببافی و در هر رج بوسه بکاری

 

برای روزهای مبادا که کنارش نیستی...

 

زن که باشی باید صبور باشی مدارا کنی

 

و با همه ی بغض ات لبخند بزنی

 

زن که باشی...

 

هزار بار هم که بگوید:دوستت دارد...

 

بازهم خواهی پرسی:دوستم داری؟؟؟

 

و ته دلت همیشه خواهد لرزید...

 

زن که باشی هرچقدرهم که زیبا باشی

 

نگران زیباترهایی میشوی که شاید عاشقش شوند...

 

زن که باشی هروقت که صدایت میکند:خوشگلم...

 

خدا را شکر میکنی که درچشمان او زیبایی

 

دست خودت نیست،

 

 زن که باشی...

 

همه ی دیوانگی های عالم را بلدی...