من نه آدم خداحافظی ام نه آدم قهرهای طولانی، من نه محبت ها

من نه آدم خداحافظی ام نه آدم قهرهای طولانی، من نه محبت هایی برای دوست داشتن میخواهم نه دوست داشتن هایی برای محبت، من نه آنقدر مغرورم که کسانی که دوستشان دارم را به حال خودشان رها کنم و نه آنقدر از غرورم میگذرم که به من برچسب اضافی بودن را بزنند... من در دنیای خودم رها شده ام، من آنقدر کسی را دوست دارم که برای رضایتش از خودم میگذرم و کسانی را در اطرافم دارم که هیچگاه نخواستم محبتم را از ته قلبم نشانشان بدهم، من آدم سکوتم، در یک جایی که کل زندگی ام تاریک شد و کسی برای داشتنم نجنگید جای اثباتم فقط سکوت میکنم، من سال هاست برای خواستن هایی که دیگران نخواسته اند سکوت کرده ام...