ﻣﺜﻪ ﯾﻪ ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻧﺎﺟﻮﺭ، ﺗﻮﯼ ﮔﺎﺭﺩ ﺭﯾﻞ ﺍﻋﺼﺎﺑﻢ

ﻣﺜﻪ ﯾﻪ ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻧﺎﺟﻮﺭ، ﺗﻮﯼ ﮔﺎﺭﺩ ﺭﯾﻞ ﺍﻋﺼﺎﺑﻢ
ﻣﺜﻪ ﯾﻪ ﭘﺘﻮ ﻣﭽﺎﻟﻪ ﺷﺪﻡ، ﺷﺒﻮ ﺑﺎ ﮐﺎﺑﻮﺱ ﻣﯿﺨﻮﺍﺑﻢ
ﺻﻔﺤﻪ ﯼ ﺗﻘﻮﯾﻢ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﺍ، ﺑﻐﺾ ﻣﯿﺸﻪ ﺗﻮ ﮔﺮﺍﻣﺎﻓﻮﻥ
ﺭﻭﯾﺎﻫﺎﻣﻮﻥ ﺧﻮﺩﮐﺸﯽ ﮐﺮﺩﻥ، ﺍﺯ ﺭﻭ ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﻟﮑﻦ
ﭘﺮﺕ ﻣﯿﺸﻢ ﺩﺭﻭﻥ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ، ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻭ ﮐﺎﻧﺎﭘﻪ ﻣﯿﭽﺴﺒﻢ
ﺍﻧﻘﺪﻩ ﻧﺠﯿﺒﻢ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﺍ، ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﻨﻦ ﺍﺳﺒﻢ
ﺩﻝ ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﻧﯿﺴﺖ، ﺍﻓﻖ ﺑﯽ ﭼﺮﺍﻏﻮ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ
ﺗﻪ ﻗﺼﻪﻡ ﻧﺮﺳﯿﺪﻥ ﺷﺪ، ﻗﺎﺭ ﻗﺎﺭ ﮐﻼﻏﻮ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ
ﺯﻝ ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺁﯾﻨﻪ، ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺟﺎﻗﻮ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ
ﻭﻗﺘﯽ ﻣﻘﺼﺪﻡ ﺧﻮﺩﺕ ﺑﺎﺷﯽ، ﻫﻤﻪ ﯼ ﺟﺎﺩﻩ ﻫﺎ ﻓﻠﺞ ﻣﯿﺸﻦ
ﻫﻤﻪ ﯼ ﺑﻐﺾ ﻫﺎ ﯾﻪ ﺷﺐ ﺑﺎ ﻣﻦ، ﺳﻮﺍﺭ ﻣﺘﺮﻭﯼ ﮐﺮﺝ ﻣﯿﺸﻦ
ﺭﮊﻩ ﻣﯿﺮﻩ ﺯﯾﺮ ﭘﻠﮏ ﻣﻦ، ﺍﺷﮏ ﺳﺎﮐﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺒﺎﺭﻡ
ﻣﻨﻮ ﺗﻮ ﺧﻮﺩﻡ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﻧﮑﻦ، ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺍﯾﺴﺘﮕﺎﻩ ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ
ﺍﮔﻪ ﺍﻟﺰﺍﯾﻤﺮ ﺩﭼﺎﺭﻡ ﺷﻪ، ﯾﺎ ﮐﻪ ﺷﺴﺘﺸﻮ ﯼ ﻣﻐﺰﯼ ﺷﻢ
ﺧﻮﺩﻣﻮ ﯾﺎﺩﻡ ﻣﯿﺮﻩ ﺍﻣﺎ، ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮ ﻣﯿﺸﻢ
ﺩﻝ ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﻧﯿﺴﺖ، ﺍﻓﻖ ﺑﯽ ﭼﺮﺍﻏﻮ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ
ﺗﻪ ﻗﺼﻪﻡ ﻧﺮﺳﯿﺪﻥ ﺷﺪ، ﻗﺎﺭ ﻗﺎﺭ ﮐﻼﻏﻮ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ
ﺯﻝ ﺑﺰﻥ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺁﯾﻨﻪ، ﻣﻌﻨﯽ ﺍﺟﺎﻗﻮ ﻣﯿﻔﻬﻤﯽ