وقتش رسیده است ، جهان را تکان بده

وقتش رسیده است ، جهان را تکان بده

شب را به یک اشاره سحر کن اذان بده

این کیسه ها به دوش جهان جا نمی شوند

این سفره ها نشسته به راهند نان بده

هر چند لایقیم به تنهایی و قفس

با هر نفس قفس بگشا آسمان بده

گفتند ما برای تو آماده نیستیم

دلداده می شویم ، بیا یادمان بده

با جام های مستی چشمان روشنت

میخانه را بساز ، دو تا استکان بده

حالا که قرن هاست غریبیم لطف کن

ای آشنا دوباره خودت را نشان بده

وقتش رسیده است ، جهان را تکان بده

خورشید باش و جلوه به هفت آسمان بده