گوش هایت را ڪمے نزدیڪ دهانم بیار،دنیادارد از شعرهاے عاشقانہ تهے مے شودو مردم نمے دانندچگونہ مےشود بے هیچ واژه اےڪسے را ڪہ این همه دور استاین همہ دوست داشت