نیستی

نیستی
دوری تو غمگینم می‌کند
در خود فرو می‌روم
پژمرده می‌شوم ...
چه کسی مراقبم باشد ؟
چه کسی دوباره به من زندگی بدهد ؟
تو که نیستی ...
.
.
.
.
ریشه‌ام می‌خشگد و ...
تو نیستی
گلدان می‌شکند و ...
باز هم ...
تو ...
نیستی ...